Article 4

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret. Nullum inveniri verbum potest quod magis idem declaret Latine, quod Graece, quam declarat voluptas. Duo Reges: constructio interrete. Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Idcirco enim non desideraret, quia, quod dolore caret, id in voluptate est. Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio. Quamquam tu hanc copiosiorem etiam soles dicere. Id enim natura desiderat.

Sed ad bona praeterita redeamus. Progredientibus autem aetatibus sensim tardeve potius quasi nosmet ipsos cognoscimus. Nam de summo mox, ut dixi, videbimus et ad id explicandum disputationem omnem conferemus. Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Nam ante Aristippus, et ille melius. Quid, si etiam iucunda memoria est praeteritorum malorum? Quorum sine causa fieri nihil putandum est. De vacuitate doloris eadem sententia erit.

Non potes, nisi retexueris illa. Non ego tecum iam ita iocabor, ut isdem his de rebus, cum L. Quonam, inquit, modo? Gloriosa ostentatio in constituendo summo bono. Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium. Quis enim redargueret?

Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Iubet igitur nos Pythius Apollo noscere nosmet ipsos. Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt. Ut alios omittam, hunc appello, quem ille unum secutus est. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum. Quae cum dixisset, finem ille. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Qualem igitur hominem natura inchoavit? Negare non possum.

Iam in altera philosophiae parte. Quam multa vitiosa! summum enim bonum et malum vagiens puer utra voluptate diiudicabit, stante an movente? Sed quoniam et advesperascit et mihi ad villam revertendum est, nunc quidem hactenus; Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint; Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Nonne odio multos dignos putamus, qui quodam motu aut statu videntur naturae legem et modum contempsisse? Idem etiam dolorem saepe perpetiuntur, ne, si id non faciant, incidant in maiorem. Nam si amitti vita beata potest, beata esse non potest. His enim rebus detractis negat se reperire in asotorum vita quod reprehendat.